Head-start

Bevrijdingsherdenking 2013

Herdenking 69e bevrijding Mierlo-Hout


Bericht uit Weekkrant De Loop uitgave september 2013: 
Op zondag 22 september is het 69 jaar geleden dat Mierlo-Hout werd bevrijd van de Duitse bezetting. Jaarlijks vindt er op die dag bij het monument op de hoek Hoofdstraat/Houtse Parallelweg een herdenking plaats. Op deze locatie worden de omgekomen inwoners herdacht, maar ook de Engelse militairen die tijdens de periode van de 2e Wereldoorlog zijn gesneuveld voor de vrijheid van Mierlo-Hout en onze regio. De bijeenkomst begint om 19.00 uur. Wijkwethouder Frans Stienen zal een woord richten tot de aanwezigen, waarna er bloemen worden gelegd namens de inwoners van Mierlo-Hout en de gemeente Helmond. Een trompettist van Fanfare Unitas zal de Last Post spelen, waarna 2 minuten stilte in acht worden genomen. Het herdenkingscomité nodigt iedereen van harte uit om aanwezig te zijn en eventueel een bloemetje bij het monument neer te leggen.

gedicht-noortje-22-09-2013

Een woordje van Noortje. (Foto Henk van Dijk)

Overweging voorgedragen door “Noortje” tijdens de bevrijdingsherdenking op 22 september 2013 bij het monument te Mierlo-Hout:
Verdriet en geluk. Het een staat lijnrecht tegenover het ander. En toch…. zijn beiden zo aan elkaar verwant. Verdriet kan als een donderslag bij heldere hemel omslaan in geluk. Maar het kan ook juist omgekeerd zijn. Als een verdrietige tijd een positieve omwenteling toont, dan koester je dit en weet je dit te waarderen. Je leven krijgt weer inhoud en het geluk is aan je zijde. Zo kun je doorhobbelen, dag na dag, week na week, misschien wel jaar na jaar.
Het verloopt vlotjes en het geluk voelt langzaamaan weer zo gewoon. Het heeft zich onbewust stap voor stap veranderd in een gevoel van vanzelfsprekendheid.
Het is zo voor de hand liggend allemaal. Je denkt er niet meer bij na. Totdat het moment komt dat je in een situatie belandt, dat je hele leven ineens op zijn kop komt te staan. Zo ongeveer zal dat ook tijdens de jaren van de Tweede Wereldoorlog gebeurd zijn. Van het leven in een land van vrijheid kwamen onze ouders en grootouders in een jarenlange oorlogsstrijd terecht. Het moet als een gevangenis hebben gevoeld. Want hoe is het om iedere minuut opnieuw te moeten vrezen voor je leven. Jezelf te moeten verstoppen in schuilkelders. Oorlog uit zich in angst bij de mens. En juist die angst is een grote vijand. Dus in feite kregen ze er nog een vijand bij. Ik weet het nog zo goed, dat ik als klein meisje aan mijn oma vroeg: “Oma wat heb jij daar op je bovenarm”? Er was een groot stuk huid weggeslagen. Een breed diep gat zat in haar arm.
Ze was op straat bij de voordeur getroffen door een granaatscherf. Deze aanblik en haar verhaal moeten op mij diepe indruk hebben gemaakt, want ik zie haar arm nu nog zo duidelijk voor me. Een aantal keren per jaar ga ik in gedachten weer terug naar die oorlogsjaren, waarin onze ouders en grootouders alleen maar konden dromen van vrijheid. Toen ik de afgelopen week hier langs deze plek liep, bleef ik een tijdje stilstaan. Niet alleen fysiek, maar ook in mijn hoofd. Opeens realiseerde ik me, dat ik stilletjes sprak tegen de omgekomen burgers en militairen, afgebeeld op de foto´s. En het klinkt vreemd, maar het is echt waar: een gevoel van serene rust overviel me. Oorlog en vrijheid. Zij konden het einde van de oorlog, het begin van onze vrijheid hier niet meer meemaken. En daarom gedenken wij hen op 22 september ieder jaar weer met veel liefde in ons hart. Ik heb het gevoel dat ze onzichtbaar bij ons zijn. Hier op deze plek ervaar ik een soort van verbondenheid met hen. En wat vind ik het fijn om hier te kunnen verpozen. Op deze plek kan ik stil staan en ben me meer dan ooit bewust van de betekenis van het woord vrijheid. Het is niet vanzelfsprekend. Het is iedere dag hard werken hiervoor. Samen. Elkaar helpen en cadeautjes geven in de vorm van kleine vriendelijke betrokken gebaren. Samen genieten van de kleine dingen. En feest vieren, ook dat hoort bij vrijheid. Die bewustwording, dat gevoel ervaar ik hier als nooit tevoren. Dit neem ik mee en probeer ik vast te houden iedere dag opnieuw. Zo nu en dan een bezoekje aan deze plek bij het Herdenkingsmonument kan wonderen doen. Het herdenken, het vrijheidsgevoel met je hart beleven uit zich vanzelf in een oprecht feestelijk gevoel. En dit gebeurt hier vandaag. Tijdens dit unieke moment krijgt de betekenis van vrijheid opeens nog meer zin en kracht. Is dat niet iets om dankbaar voor te zijn? Om met elkaar deze vrijheid te mogen en kunnen beleven!

Noortje

(Bekijk hieronder de  fotoreportage van Henk van Dijk en Jeroen Koppes)

 

Bekijk hier de reportage van deze herdenking door fotograaf Jeroen Koppes op de website Go2War2.nl

Terug naar boven