Head-start

Het Spoorwachtershuisje

Artikel uit Weekkrant De Loop 2006. week 13

MIERLO-HOUT –  De tijdspiegeling tussen deze twee afbeeldingen kent ditmaal een verschil van circa 55 tot 60 jaar. Verbazend toevallig werd ik juist een paar dagen voor het ontdekken van de oudere opname aangesproken door een mede inwoner uit Mierlo-Hout. Hij vroeg aan mij of ik me nog herinnerde dat er een wachterhuisje aan de overweg stond. Juist daarom is het onderwerp dit keer dubbel zo leuk. Ten eerste omdat ik de lezer die deze vraag stelde vrijwel zeker een groot plezier doe met de toevallige publicatie van deze heldere foto van het wachthuisje. En op de 2e plaats, doet het mij ook genoegen dat ik nu zelf voor het eerst duidelijk beeld voor ogen krijg, hetzij via een foto, want het gebouwtje schijnt al lang voor mijn tijd te zijn afgebroken. De eerste elektrische treinen namen ook op het traject Eindhoven-Venlo meer en meer de taak over van de stoomtrein en hiermee werd, het met de hand omhoog en omlaag draaien van de spoorwegbomen overbodig. Het wachthuisje was van binnen precies groot genoeg voor een potkacheltje en een stoel te plaatsen. Het diende de baanwachter om in te schuilen tegen zon, kou, wind of regen. De bij ons onbekende fotograaf die deze foto heeft gemaakt, moet precies op de plek hebben gestaan, waar tot aan het einde van de oorlog wachtpost 36 onderdak bood aan het spoorwachtersgezin. Gevechten bij de bevrijding van september 1944 verwoeste de oude wachtpost en na de oorlog werden aan de overzijde, op de hoek Noord-Parallelweg/Helmondscheweg twee nieuwe huisjes gebouwd die er vandaag de dag nog staan. In de tijdspiegel zien we ook dit keer vele veranderingen. De schoenwinkel van Antoon Coolen is in 1984 verdwenen. Vanwege problemen met zwaar vrachtverkeer was de haakse aansluiting met de Hoofdstraat al jaren toe aan een reconstructie. Op de hoek stond een roodwit geschilderde ijzeren balk die de winkelpui van Toon en Mien moest behoeden voor een aanrijding. Vrachtverkeer die door de bocht wilde draaien, reden bijna dagelijks de stalenpaal beetje bij beetje krommer onder de grote wielen. Ten einde raad hadden gemeentewerkers bij de schoenmaker in het schuurtje een voorraadje reservepalen opgeslagen, zo hoefde zij niet steeds een paal van de werf mee te slepen wanneer het weer zo ver was…  Achter het wachthuis ziet men op de Zuid-Parallelweg nog de stam van een flinke eik die tot 1961 evenals op de Noord-Parallelweg in een lange rij het straatbeeld sierden. Helaas hebben wij op dit moment geen informatie over de identiteit van de personen die staan afgebeeld op de oude opname. Maar onze ervaring is inmiddels dat de lezer gaarne bereid is om ons een aanvulling of verbetering te verstrekken, waarvan wij uiteraard steeds dankbaar gebruik maken.(Lees ook de rectificatie op deze pagina) Tot de volgende keer dan maar, bij een nieuwe tijdspiegeling…

Mario Coolen.

Reacties zijn weer welkom via ons contactformulier