Head-start

Wat vooraf ging aan de oprichting 1939-2011

Herdenkingsmonument voor Mierlo-Hout
(Artikel Weekkrant De Loop week 35, 2011)

De plannen lagen er al geruime tijd, maar deze worden werkelijkheid op 22 september, dan herdenkt Mierlo-Hout de bevrijding die op 22 september 1944 na hevige strijd, een einde maakte aan de Duitse bezetting. Op de hoek van de Hoofdstraat en de Houtse Parallelweg wordt een herdenkingsmonument gerealiseerd. Historisch bezien, de meest correcte plaats.

Volgens de initiatiefnemers Leo van Aerle, Henk van de Westerlo en Mario Coolen kwam men al tijdens de herdenking van de oorlogsslachtoffers in 2005, op het idee om ook voor Mierlo-Hout een herdenkingsmonument op te richten. Ook heeft het kerkdorp Stiphout een eigen monument relaterend aan deze datum. Mierlo-Hout was op 22 september 1944, de schouwplaats van zeer felle gevechten die voor vele doden en zwaargewonden hebben gezorgd. Bijzonder dramatisch waren de gevechten in de omgeving van de spoorovergang. Voor de locatie van het monument is dan ook voor deze plaats gekozen. Het comité voor historisch besef vindt het dan ook erg belangrijk dat daar jaarlijks bij wordt stilgestaan. Zij hopen dat het monument zal bijdragen aan het historisch besef van alle inwoners. Het monument komt tot stand dankzij de bijdragen van de gemeente Helmond, een bijdrage van de wijkraad uit het potje van Vogelaargelden en een bijdrage van de Rabobank in het kader van wijkinitiatieven.
In de afgelopen jaren is de geschiedenis vastgelegd en vertelt documentalist Leo van Aerle gedurende de weken tot de onthulling van het monument uit de herinneringen van Mierlo-Houtenaren

grafmonument-luciakerkhof

Naast het nieuwe monument bevind zich op de begraafplaats van de Lucia kerk het grafmonument van vier burgerslachtoffers, allen inwoners van Mierlo-Hout die bij een bombardement in 1940 stierven. Het grafmonument werd in 2004 met gulle medewerking van de Firma Stassar geheel gerestaureerd. Tijdens Allerheiligen vond een plechtige inzegening plaats door pastoor/deken van De Laar (Archieffoto’s Cofoto)


Kennismaking met de bezetter   Door Leo van Aerle
(Deel II Artikel Weekkrant De Loop week 36, 2011)

De Duitse bezetting van Mierlo-Hout werd op Pinksterzaterdag 11 mei 1940 rond het middaguur een feit. Op 14 mei 1940 maakt de bezetter bekend dat vanaf heden, tot nader order, geen enkel burgerpersoon zich op de straat mag vertonen tussen 10 uur ’s avonds en 5 uur ’s morgens. Na een periode van angst en verwarring ontstond vrij snel een gelaten rust, het gedrag van de kleine groep Duitse militairen die in ons dorp kwam en zich redelijk voorkomend gedroeg zorgde daarvoor. De Duitse militairen waanden zich hier in een Luilekkerland, goederen die in het thuisland niet of zeer beperkt leverbaar waren, werden bij de Houtse winkeliers gekocht en werden correct betaald met geld dat later niet veel waard bleek. 

Op 23 mei laat in de avond viel een bom op de hoek Kardinaal van Enckevoirtstraat-Parallelweg en zorgde voor vier doden en zwaar gewonden (Archieffoto Cofoto, M. Coolen Sr).

Op 23 mei laat in de avond viel een bom op de hoek Kardinaal van Enckevoirtstraat-Parallelweg en zorgde voor vier doden en zwaar gewonden (Archieffoto Cofoto, M. Coolen Sr).

Met regelmaat speelde een Luftwaffe muziekkorps in de benedenzaal van het Unitas gebouw, aan luisteraars was geen gebrek. Een Houts meisje vroeg na een concert aan een van de Duitse muzikanten: “wilde gai soms nun appelesien”, de Duitse militair dacht dat zij informeerde naar hoe het met de oorlog in ”Abessinie” was gegaan en antwoordde haar met “Abessinie? Boem boem, alles kaput!”

De eerste dagen na 11 mei was de verblijfplaats van de krijgsgevangen Nederlandse militairen nog niet bekend, de meesten echter werden op 24 mei vrijgelaten. Op 15 mei 1940 werd ook in ons dorp de Duitse tijd ingevoerd, de klok werd 1 uur en 40 minuten vooruit gezet, dat was voor de komende jaren de enige vooruitgang men kon zich nu tot 11 uur ’s avonds vrijelijk bewegen. Wel werd op 10 mei de verduistering verplicht ingevoerd, dit gold voor het gehele Nederlandse grondgebied op overtreding stond straf, geen lichtpuntje mocht buiten te zien zijn, ook de verlichting van auto’s, motoren en rijwielen moest worden afgeschermd, ramen werden veelal met zwart verduisteringspapier afgedekt. Op 23 mei laat in de avond werd de oorlogssituatie weer pijnlijk voelbaar, een bom viel op de hoek Kardinaal van Enckevoirtstraat-Parallelweg en zorgde voor vier doden en zwaar gewonden. Op 29 mei kwam het treinverkeer over ons baanvak weer op gang.

Een beschilderde Duitse trein zoals men deze tijdens de 2e W.O ook vaak op het traject Eindhoven-Helmond voorbij zag rijden

Een beschilderde Duitse trein zoals men deze tijdens de 2e W.O ook vaak op het traject Eindhoven-Helmond voorbij zag rijden

Het werd nu duidelijk wat de blitzkrieg voor gevolgen had gehad. Dagelijks passeerden treinen volgestouwd met veelal Franse krijgsgevangenen het dorp. Ook passeerden hier treinen volgestouwd met veelal geroofde levensmiddelen, de bezetter noemde dit “Liebesgaben aus Holland” soms was op de locomotief de tekst “Räder rollen für den Sieg in grote witte letters aangebracht, de MierloHoutenaren koesterden langzaam maar zeker een andere wens. Zo ook verging het de “Winterhulp”, waarvoor ook een klein aantal Houtse collectanten actief was, de meesten vonden dat de hulp naar Duitsland ging en de winter hier bleef! Dan de indoctrinatie. De onder Duits toezicht gestelde pers liet natuurlijk niet na ons te onderwerpen aan hun gladde leugenachtige propaganda, vrijwel dagelijks vermeldden zij de glorie van hun “Duizendjarige Rijk”, onze eigen volksaard moest wijken voor hun “Kultur”. Langzaam maar pijnlijk merkbaar voerde de bezetter de druk op, het lange wachten op de bevrijding begon vormen aan te nemen.

 

 


Het lange wachten op de bevrijding   Door Leo van Aerle
(Deel III Artikel Weekkrant De Loop week 37, 2011)
De bezetting werd steeds pijnlijker voelbaar. Op 10 juli 1940 kwam het verbod om naar Engelstalige radiozenders te luisteren, gevolgd door het verplicht inleveren van radiotoestellen in mei 1943. Deze werden opgeslagen in het Unitas gebouw. Niet iedereen gaf gevolg aan dit bevel maar verborg de radio en luisterde in het geheim naar berichtgeving uit de vrije wereld, risicovol, want hierop stonden zware straffen.
Ook het verenigingsleven werd verstoord en moesten straat- en verenigingsnamen die aan het huis van Oranje relateerden worden gewijzigd. Zo werd de Wilhelminastraat in Mierlo omgedoopt tot Lindenstraat en handboogvereniging Prins Bernhard werd Sint Bernhard. Schaarste en distributie van levensmiddelen en andere goederen ontstond, omdat de bezetter hiervan een steeds groter deel opeiste voor eigen gebruik. Elke Houtenaar boven de 15 jaar werd in 1941 door de bezetter verplicht een persoonsbewijs bij zich te dragen, zonder deze persoonsregistratie was vrij bewegen niet meer mogelijk en liep men kans om opgepakt te worden. De distributie werkte met een rantsoenbonnensysteem, hiervoor was weer een persoonlijke stamkaart nodig. Velen hebben vaak in een lange rij met wachtenden gestaan om deze bonnen te verkrijgen. De uitgifte hiervan vond plaats bij het distributiekantoor aan de Steenweg in Helmond. Ook ontstond ruilhandel van goederen meestal tegen levensmiddelen. Prompt gevolg was het ontstaan van de zgn. zwarte markt waar soms woekerprijzen werden gevraagd. Het bezit van een fiets werd ook risicovol want na juli 1942 werden deze door de bezetter gevorderd. De voedselschaarste werd in Mierlo-Hout e.o. niet zo hard gevoeld dank zij de aanwezigheid van de boerenbevolking die in veel gevallen hulp bood. Dit echter werd ook steeds moeilijker door strenge door de bezetter opgelegde leveringsplicht en controles. Ook het houden van vee en de slacht hiervan werden nauwgezet gecontroleerd. De kerk kon diensten blijven houden maar in december 1943 werden ook hier de kerkklokken geroofd om in Duitsland omgesmolten te worden voor de productie van veelal oorlogstuig. Pastoor Verhoeckx van de St. Luciaparochie vierde in 1942 zijn koperen pastoraat, zijn kapelaan Boelaers moest wegens verzetsactiviteiten in 1943 onderduiken. Het vooroorlogse geld moest worden ingeleverd, zilveren geld werd vervangen door papiergeld en koperen munten door zinken muntgeld. De mensonterende jacht op joodse landgenoten werd ingezet en op 30 april maakte de bezetter bekend dat de Nederlandse militairen weer opnieuw krijgsgevangenen zouden worden, dit veroorzaakte grote angst en onrust die in juni 1943 nog toenam door de dwangmaatregel dat alle in 1920 geboren mannen, zich moesten aanmelden voor de arbeidsinzet in Duitsland, deze oproep leidde tot heftig verzet en zelfs fabrieksstakingen, de reactie van de bezetter hierop was het sturen van extra troepen en verharden van hun optreden in onze regio. Hierna groeide het aantal onderduikers, het risico van onderduiker of gastgever zijn nam toe door verscherpte razzia’s. Deze mensenjachten hebben ook in onze regio ervoor gezorgd dat plaatsgenoten afschuwelijke tijden in concentratiekampen doorbrachten soms tot de dood toe. Vooral in het agrarische gebied onder Mierlo vonden velen een geheime schuilplaats.

Foto gemaakt aan achterkant van de woningen waar de bom op 28 augustus 1944 om 19.15 uur neerkwam. Door de kracht werden een enorm gat geslagen waardoor zelfs de huizen aan de overzijde van de Helmondscheweg zichtbaar werden. Wonderwel vielen er geen dodelijke slachtoffers (Foto M. Coolen Sr.).

Foto gemaakt aan achterkant van de woningen waar de bom op 28 augustus 1944 om 19.15 uur neerkwam. Door de kracht werden een enorm gat geslagen waardoor zelfs de huizen aan de overzijde van de Helmondscheweg zichtbaar werden. Wonderwel vielen er geen dodelijke slachtoffers (Foto M. Coolen Sr.).


Maar het tij keerde, langzaam werd duidelijk dat de geallieerden gevoelige klappen uitdeelden aan de bezettende mogendheden, ook die in Azië. Op 6 juni 1944 waren de geallieerde landingen op het vaste land van Europa begonnen. Eind augustus 1944 kwamen vele Duitse eenheden door ons dorp op de vlucht voor de geallieerde opmars door Frankrijk. De geallieerde bedrijvigheid in de lucht nam sterk toe, dag en nacht vlogen formaties zware bommenwerpers over ons gebied. Op 28 augustus 1944 werd het spoorvak bij Mierlo-Hout door de R.A.F gebombardeerd, een bom raakte uit koers en vernielde een complete huizenblok in de nabijheid van de spoorwegovergang. Op 1 september vond weer een bomaanval plaats op dit spoorvak, ditmaal met dramatische gevolgen, de 20 jarige Henriette van Wetten en haar 7 jarig broertje Wim, verloren hierbij het leven. Dergelijke gebeurtenissen toonden steeds duidelijker aan dat het front onze regio naderde, een nerveuze spanning maakte angst en verwarring groter. En zo werd het dinsdag 5 september, dolle dinsdag, hoe lang nog?

 

 

 

 

 


De bevrijding van onze regio   Door Leo van Aerle
(Deel IV Slotartikel Weekkrant De Loop week 37, 2011)

Na ‘dolle dinsdag” kwam al vrij snel een einde aan het zenuwachtige gedrag van de bezetter, alles wees erop dat ze onze regio gingen inrichten als verdedigingslijn. In de avonduitzending van “Radio Oranje” kwam op 11 september het bericht dat het 2e Britse leger de Nederlandse grens had overschreden, de langverwachte bevrijding was op komst maar zorgde ook voor angstgevoelens. Activiteiten van de bezetter maakten nu duidelijk dat zeker Helmond frontstad zou gaan worden en Mierlo-Hout hierin betrokken zou raken.
Op 12 september kwamen Duitse versterkingen in Helmond aan. Deze begonnen onmiddellijk met het inrichten van verdedigingsstellingen. Ook in Mierlo-Hout werden schuttersputten en mitrailleurnesten gemaakt, een dreigende situatie die een toename aan radeloosheid veroorzaakte. Langzaam kwam een vluchtelingenstroom vanuit Helmond richting Mierlo op gang. Zondag 17 september sprongen Amerikaanse parachutisten boven Eindhoven, Son en Veghel, later die dag gevolgd door delen van het Britse landleger. Op 18 september werd Eindhoven bevrijd, de dag daarop volgde een Duits bombardement op Eindhoven, wat zorgde voor meer dan 200 doden en ruim 800 gewonden. Op 19 september arriveerde de sterke Duitse 107e Panzer Brigade via Venlo in onze regio. De opdracht was duidelijk: de corridor tussen Eindhoven en Son doorbreken en de oprukkende geallieerden een halt toeroepen. Deze brigade was uitgerust met zwaar materiaal zoals tanks, sturmgeschutze en halfrupsvoertuigen. Het grootste gedeelte ging op weg naar Son, een kleiner gedeelte via Mierlo-Hout naar Mierlo, waar men stelling innam oostelijk van het dorp. Geldrop werd op 20 september bevrijd en de dag daarop Mierlo; artillerievuur zorgde voor 13 burgerdoden, allen rond schuilkelders. De Britten begonnen nu met een inleidende beschieting van Helmond wat ook in Mierlo-Hout voor schade en slachtoffers zorgde. In de nacht van 21 op 22 september werd bij sluis 11 een noodbrug over de Zuid Willemsvaart gebouwd, deze zou de latere oversteek van het kanaal mogelijk maken. Alleen al de bouw hiervan en het vormen van een bruggenhoofd, zorgden voor vele slachtoffers. Op 22 september begon omstreeks 6 uur in de morgen de aanval op het westelijke gebied van Helmond. Via Gerwen werd Stiphout bevrijd, op hetzelfde tijdstip begon vanuit Mierlo de aanval op Mierlo-Hout. De beschieting over en weer was hevig en zorgde voor verwoeste huizen en slachtoffers. Op hetzelfde tijdstip begon ook via de noodbrug bij sluis 11, de opmars naar Asten de gevechten waren dramatisch en zorgden voor ruim 800 doden. In Mierlo-Hout waren de gevechten bijzonder fel, de zuiveringsacties op de Hoofdstraat en achterliggende straten waren fel en vaak man tegen man. Het bevrijdingsleger joeg vluchtende Duitsers via het Goor en de weilanden achterna en nam daarbij veel krijgsgevangenen. De Britten verloren op de Hoofdstraat 3 tanks maar concentreerden de aanval op de spoorovergang, spoorlijn en Hoofdstraat. De Duitse verdediging was hier sterk en maakte gebruik van Panzerfausten, zware mitrailleurs en mortieren. Op de overweg deed zich nog een dramatisch gebeuren voor waarvan het monument ook melding maakt. Een ooggetuigenverslag:

Het schieten werd heviger en de spoorwachterwoning werd in brand geschoten. Nu zag ik Duitsers over de spoorbaan rennen en met mitrailleurs tussen de rails gaan liggen, francien-coolenlt-john-bruce-millaranderen renden met Panzerfausten door de spoorsloot in de richting van het huis van Dupré. Engelse tanks zag ik over en noordelijk van de spoorbaan mijn richting uitkomen. Langs en achter de tanks zag ik ook Engelse soldaten lopen. Het was een afgrijselijk gezicht want ik zag dat Engelsen en Duitsers geraakt werden bleven liggen roepend om hulp. Sommige Duitsers bleven schieten tot de tanks misschien 20 meter van ze af waren voordat ze hun wapens weggooiden en zich overgaven of neergeschoten werden. Voor mijn ouderlijk huis aan de spoorovergang werd een Engelse tank geraakt, de commandant kroop uit de koepel en zocht dekking in de boerderij die tegenover ons huis stond. Hij sleepte zich vermoedelijk zwaar gewond naar een openstaande schuurdeur. Al sinds 1940 was ik actief lid van het Rode Kruis en ik had een opleiding gewondenverzorging en eerste hulp gehad. Kruipend ben ik door de vuurlinie gegaan om te helpen. Zijn verwonding bleek te zwaar, niets had hem nog kunnen helpen, hij overleed in mijn armen. Het was een jonge man, jonger dan ik, later bleek dit de 20jarige luitenant John Bruce Millar te zijn geweest, zoiets vergeet je natuurlijk nooit meer… Aldus de memoires van de toen 22-jarige Francien Coolen.

Na het gevecht om de spoorovergang verplaatsten de gevechten zich verder in noordelijke richting waar Duits geschut nog hevige tegenstand bood. Op de werf van Raaymakers houthandel hadden zich vele Duitsers teruggetrokken en ook in de Haagstraten, deze werden of gevangen genomen of zagen kans via de nog intact zijnde Veestraatbrug Helmond te bereiken. De Engelsen rukten op tot aan de Zuid Willemsvaart maar hevige tegenstand maakte een verder oprukken onmogelijk. Rond 2 uur bliezen de Duitsers de Veestraatbrug op, het was de enige nog intact zijnde brug. Dit was voor de Engelsen het teken dat de Duitsers hun hoofdmacht nu in Helmond hadden samen getrokken. De opdracht die de Engelsen hadden was Helmond zo onbeschadigd mogelijk in te nemen. Men had onze stad nodig om logistieke redenen. Een verzwaring door beschieting of bombardement zou voor zware schade en verlies aan mensenlevens hebben gezorgd. Op het tijdelijke hoofdkwartier van de Engelsen, gevestigd op de houthandel van Raaymakers, werd laat die avond besloten om alle troepen in het bevrijde westelijke stadsdeel terug te trekken en in alle vroegte op 23 september, via Mierlo naar het bruggenhoofd bij sluis 11 te dirigeren. Dit maakte de omtrekkende beweging mogelijk die de totale bevrijding van Helmond vanuit de richting Deurne mogelijk maakte. Dit was vier dagen later, op 25 september 1944.

Levende geschiedenis
Dankzij de medewerking van de leden uit de vereniging War Wheels 40-45 wordt het voor de bezoekers mogelijk gemaakt warwheelsom tijdens de officiële onthulling van het herdenkingsmonument getuigen te zijn van een stukje ‘Levende geschiedenis’  Vanaf de Houtsestraat vertrekt namelijk vanaf 18.30 uur een colonne authentieke voertuigen uit de 2e WO compleet met bemanning in een correct uniform. War Wheels trekt zoals in de dagen van 1944, over de Hoofdstraat richting de spoorwegovergang om deel te nemen aan het officiële gedeelte. Namens het herdenkingscomité is het vriendelijke verzoek aan alle bewoners langs de route, om vrijblijvend tijdens deze feestelijke dag de Nationale vlag uit te hangen. Mocht u niet in het bezit zijn van de Nederlandse driekleur, dan kunt u zich wenden tot de Houtse Bazar (Bart Moons) waar vlaggen, speciaal voor deze gelegenheid voor een gereduceerde prijs verkrijgbaar zijn. Tevens willen zij alle lezers van harte uitnodigen om bij de officiële onthulling aanwezig te zijn. Dit moment zal plaatsvinden op donderdag 22 september a.s. om 19.00 uur. Namens het comité bij voorbaat hartelijk voor uw medewerking en graag tot ziens!

Meer over de oorlog & bevrijding in onze regio
In het kader van de 60-jarige bevrijding publiceerde Weekkrant De Loop in 2004 een twaalfdelige serie met betrekking tot de oorlog en bevrijding in onze regio. Dankzij de enthousiaste medewerking van diverse inwoners uit onze regio werd het mogelijk om met hun eigen ervaringen en kennis uit de bezettingsdagen een verhaal op te bouwen, uiteraard voorzien van het nodige en interessante beeldmateriaal uit die tijd. Voor de belangstellenden: De zeer uitgebreide internetversie van deze publicatie is tevens terug te vimden op deze website

Beeldgeschiedenis van de hoek Hoofdstraat/ Houtse Parallelweg
Periode 1939 tot en met de oprichting van het monument in 2011

Winter 1939-1940. Winkelwoonhuis en schoenmakerij Antoon Coolen met rechts daarnaast de Groente en Fruithandel van Familie Van Bladel.

Winter 1939-1940. Winkelwoonhuis en schoenmakerij Antoon Coolen met rechts daarnaast de Groente en Fruithandel van Familie Van Bladel.

1944. Op 27 augustus 1944 valt 100 meter verderop een uit de koersgeraakte bom 100 meter neer op de Helmondscheweg (Mierloseweg) Door de enorme luchtdruk die daarbij vrijkomt wordt al het glas in ramen en deuren vernield. Winkels en woonhuizen worden tijdelijk dichtgetimmerd met hout.

Op 27 augustus 1944 valt 100 meter verderop een uit de koersgeraakte bom neer, op de Helmondscheweg (Mierloseweg) Door de enorme luchtdruk die daarbij vrijkomt wordt al het glas in ramen en deuren vernield. Winkels en woonhuizen worden provisorisch dichtgetimmerd met hout.

Boerderij bewoond door Kijzers. Deze stond aan de overzijde van de Hoofdstraat direct tegenover de locatie van het huidige monument. In vormgeving van het herdenkingsmonument is de gevel en de staldeur van deze boerderij als basiselement uitgebeeld in het materiaal cortenstaal.

Boerderij bewoond door Kijzers. Deze stond aan de overzijde van de Hoofdstraat direct tegenover de locatie van het huidige monument. In de vormgeving van het herdenkingsmonument is de gevel en een van de staldeuren van deze boerderij als basiselement uitgebeeld in het materiaal cortenstaal.

Schuilkelder na de bevrijding van 1944 een speelplek voor de jeugd. Deze kelder bevond zich in de achtertuin bij Van Bladel en Coolen, nu aan de achterzijde van het monument. De exacte locatie is tegenwoordig gemarkeerd met deze foto op een informatiebord.

Schuilkelders waren na de bevrijding van 1944 een speelplek voor de jeugd. Deze kelder bevond zich in de achtertuin bij Van Bladel en Coolen en was gelegen aan de achterzijde van het huidige monument. De exacte locatie is tegenwoordig gemarkeerd met deze foto op een informatiebord.

Deze bungalow met adres Zuid Parallelweg no. 2 stond tot omstreeks 1982 precies op de plek waar nu het monument is opgebouwd. (zie de foto rechts).

Deze bungalow met adres Zuid Parallelweg no. 2 stond tot omstreeks 1982 precies op de plek waar nu het monument is opgebouwd. ( Vergelijk deze foto met de foto rechts).

Het monument in 2012

Het monument in 2012

Zicht op de hoek in 1968.

Zicht op de hoek in 1968.

Zicht op de hoek in zuidelijke richting Hoofdstraat omstreeks 1983.

Zicht op de hoek in zuidelijke richting Hoofdstraat omstreeks 1983.

In 1983 hield de schoenwinkel van Toon Coolen opheffingsuitverkoop. In verband met de plannen voor de reconstructie en verbreding van de kruising Parallelweg/ Hoofdstraat werd de winkel korte tijd later gesloopt .

In 1983 hield de schoenwinkel van Toon Coolen opheffingsuitverkoop. In verband met de plannen voor de reconstructie en verbreding van de kruising Parallelweg/ Hoofdstraat werd de winkel korte tijd later gesloopt .

Kort voor de reconstructie van de kruising in 1984. De locatie is inmiddels een lege plek geworden.

Kort voor de reconstructie van de kruising in 1984. De locatie is inmiddels een lege plek geworden.

Van 2002 tot 2006 werd het braakliggende terrein op de hoek bewoond door deze haan met zijn kippetjes.

Van 2002 tot 2006 werd het braakliggende terrein op de hoek bewoond door deze haan (2e van links) met zijn kippetjes.

Bewoners in 2004

Bewoners in 2004

Najaar 2010. De plannen voor de oprichting van een herdenkingsmonument op deze locatie zijn in ontwikkeling.

Najaar 2010. De plannen voor de oprichting van een herdenkingsmonument op deze locatie zijn in ontwikkeling.

22 juli 2011: Het monument uit cortenstaal is vervaardigd en gestraald en geplaatst op het buitenterrein van Munsters Staal. De komende week wordt het 'roestproces' in gang gezet.

22 juli 2011: Het monument uit cortenstaal is vervaardigd en gestraald en geplaatst op het buitenterrein van Munsters Staal. De komende week wordt het ‘roestproces’ in gang gezet.

8 augustus 2011: Groenonderhoud en voorbereiding van de bouwwerkzaamheden.

8 augustus 2011: Groenonderhoud en voorbereiding van de bouwwerkzaamheden.

Plaatsen van vlaggenmast op 25 augustus 2011

Plaatsen van vlaggenmast op 25 augustus 2011

Graafwerkzaamheden voor de aanleg van de fundering op 2 september 2011.

Graafwerkzaamheden voor de aanleg van de fundering op 2 september 2011.

Een dag later op zaterdagochtend 3 september 2011 wordt het monument op een vrachtauto naar de locatie gebracht.

Een dag later op zaterdagochtend 3 september 2011 arriveert het monument op een vrachtauto op de bestemming.

Het plaatsen kan beginnen...

Het plaatsen kan beginnen…

De voorzijde...

De voorzijde…

De achterzijde, hier nog zonder afdekplaat.

De achterzijde, hier nog zonder afdekplaat.

Vastzetten van de ankers op de fundering.

Vastzetten en stellen van de ankers op de fundering.

7 september 2011. Dhr. Dijkers en Verstappen hebben zojuist de bestrating voor het monument gelegd.

7 september 2011. Dhr. Dijkers en Verstappen hebben zojuist de bestrating voor het monument gelegd.

15 september 2015. De aankleding van het monument kan beginnen…

15 september 2015. De aankleding van het monument kan beginnen...

Op het staal worden  de fotoplaten en het kunstwerk gemonteerd.

Gedurende de oprichting van het monument werd "ut huukske" regelmatig bezocht door belangstellenden. Trouwe bezoekers waren Toon van der Putten (L) en Bertje van der Bersselaar. In het midden staat medeoprichter van het monument dhr. Leo van Aerle.

Gedurende de oprichting van het monument werd “ut huukske” regelmatig bezocht door belangstellenden. Trouwe bezoekers waren Toon van der Putten (L) en Bertje van der Bersselaar. In het midden staat medeoprichter van het monument dhr. Leo van Aerle.

20 september, twee dagen voor de onthulling. Rondom het monument worden graszoden gelegd.

20 september, twee dagen voor de onthulling. Rondom het monument worden graszoden gelegd.

Daags na onthulling van 22 september 2011.

Kransen en bloemen op 23 september 2011. Daags na de onthulling.

 Zie ook de ceremonie en officiële onthulling van het monument  op 22 september 2011

 

Terug naar boven